1. ความเค้นคงเหลือไม่มีผลต่อความสามารถของตัวเชื่อมภายใต้การรับน้ำหนักคงที่โดยไม่มีการล้า.

2. หากมีการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันในส่วนใดส่วนหนึ่งของตัวเชื่อม การกระจายของแรงเค้นที่จุดเปลี่ยนแปลงจะไม่สม่ำเสมออีกต่อไป.

3. การออกแบบของไท (tie) ควรมีการออกแบบโดยยึดหลักการยอมให้เสียรูปเป็นสภาวะขีดจำกัดของความจุ.

4. ภาวะขีดจำกัดของความจุต้องพิจารณาทั้งในส่วนของหน้าตัดรวมและหน้าตัดสุทธิ.

5. ประสิทธิภาพของส่วนของตาข่ายต้องได้รับการพิจารณา